Archief: Zo was het op 01-06-2019 bij Radio Centraal 9.00-11.00 u (In de Kijker)

  • La Divina Commedia (Hendrik de Boer, Brassband Bacchus Lennik)                  https://www.youtube.com/watch?v=Z6-yzb454J8                                                                                                              Met “La Divina Commedia” begaf de nog jonge Nederlandse componist Hendrik de Boer zich voor het eerst aan  een wedstrijdstuk voor brassband. Hij zocht zijn inspiratie bij het verhalende gedicht “The Divine Comedy” van de Italiaanse dichter Dante Aleghieri. Dante Aleghieri schreef dit werk tussen het jaar 1308 en 1320. Het is een van de beroemste meesterwerken van de westerse literatuur geworden. Het is een beschrijving geworden van een denkbeeldige reis door de drie rijken van het hiernamaals. Dat zijn de Hell (‘Inferno’), de Purgatory (‘Purgatorio’) en Heaven (‘Paradiso’).                                                                                                                                                                           De compositie van Hendrik de Boer bestaat uit vijf delen en heeft dezelfde structuur gekregen als het epische verhaal van Dante Aleghieri.                                                                                                                                                                                                   
  • Dance macabre (Camille Saint-Saëns, Pools Nationaal Symfonisch Muziekschoolorkest  https://www.youtube.com/watch?v=qNMzBnuBC6Y                                                                                                            Dance macabre van de Franse componist Camille Saint-Saëns is gebaseerd op het gelijknamige gedicht van Henri Cazalis (1840-1909). Opvallend in deze compositie is het gebruik van de xylofoon, een instrument dat de indruk wekt alsof de muziek wordt uitgevoerd op menselijke schedels. De compositie opent met twaalf klokslagen, gespeeld op harp. De opmaat door cello’s en contrabassen introduceren de dood die de gestorvenen uit hun graven wekt. De dood opent zijn vioolpartituur met een melodie in een verminderde kwint, ook wel duivelsinterval genoemd.                                                                                                                                                                     Via een thematische opbouw van strijkinstrumenten bereikt het stuk zijn majestuoso: in de verbeelding komen meer en meer doden uit hun graven en beginnen met elkaar te dansen. De arme man danst hierbij ook met de rijke vrouw, want de dood kent geen verschillen. Steeds voller en heftiger klinkt de melodie, alsof de skeletten door de wind worden opgejaagd, in het besef dat ze voor zonsopgang moeten terugkeren in hun graven.     Wanneer uiteindelijk de haan kraait, gespeeld op een hobo, is de dans abrupt voorbij en horen we de grafstenen weer dichtvallen. De dood blijft als laatste achter, zittend op een grafzerk en speelt op zijn viool een afscheidsmelodie.                                                                                                                                                                                                                       
  • Het Wielewaalt en Leeuwerkt (Lodewijk Mortelmans, Peter Vanhove op piano)   https://www.youtube.com/watch?v=kwBPv0sZKcU                                                                                                          Deze compositie van Lodewijk Mortelmans is een virtuoos werk vol met arabesken en rijke harmonieën die een beetje doet denken aan de eerste composities van Claude Debussy.                                                                                Lodewijk Mortelmans was een leerling van Peter Benoit. Hij was een vurige natuurliefhebber en had een grote interesse in literatuur en schone kunsten. Een aantal gedichten van Guido Gezelle zijn door hem op muziek gezet. Hij had daarbij een groot gevoel voor het lyrische.                                                                                                                             De nog jonge pianist Peter Vanhove studeerde aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel, het Lemmensinstituut te Leuven en het Conservatorium van Maastricht. Hij behaalde er een eerste prijs kamermuziek, een meestergraad piano en het diploma uitvoerend musicus. Zijn leraars waren Jean Brouwers, Daniel Blumenthal, Jo Alfidi en Frans Van Beveren. Hij won ook verscheidene internationale prijzen.                                      
  • Yesterday (The Beatles)                                                                                                                https://www.youtube.com/watch?v=WSuVCyT63II
  • Imagine (John Lennon)                                                                                                                   https://www.youtube.com/watch?v=VOgFZfRVaww
  • L’ Arlésienne (Suite nr 1: Prelude, Minuet, Adagietto, Carillon – Suite nr 2: Pastorale, Intermezzo, Minuet & Farandole – Georges Bizet, Royal Stockholm Philharmonic Orchestra)      https://www.youtube.com/watch?v=hBlNa9_RCNw                                                                                                  Georges Bizet componeerde L’Arlésienne (in het Nederlands vertaald : het meisje van Arles) als begeleidingsmuziek bij het gelijknamige toneelstuk van de Franse schrijver Alphonse Daudet. Het verhaal gaat over een jonge boer die hopeloos verliefd is op het meisje van Arles. Zij is echter bezet. De jongen trouwt uiteindelijk met een vrouw die al een tijd gevoelens voor hem heeft. De vlam voor het meisje van Arles zal bij hem echter nooit uitdoven. Het eindigt dramatisch met de zelfmoord van de jongen.                                                     Georges Bizet componeerde oorspronkelijk dertig melodieën voor dit toneelstuk. Slechts 2 hebben de tand des tijds hebben doorstaan: 2 suites. De tweede suite zit barstensvol exotische melodieën die we ook later zullen aantreffen in het meest bekend werk van Bizet: de operakaskraker Carmen.                                                                                                     
  • Sing Sing Sing (Louis Prima, bewerking Dan Price, Jeugdfanfare Kempenbloei Achel)
  • Peter Gun Theme (Henry Mancini, Qatar Philharmonic Orchestra)                 https://www.youtube.com/watch?v=MIKSQT-oXfc                                                                                                                “Peter Gunn” is een instrumentaal nummer van de Amerikaanse componist Henry Mancini. Hij schreef dit nummer voor het gelijknamige televisieprogramma. Het werd tevens uitgebracht op het album “The Music from Peter Gunn” uit 1959. In 1979 bracht de groep Emerson, Lake & Palmer een cover van dit nummer uit.                                                  
  • Piano Concerto (Peter Benoit, Vlaams Filharmonisch Orkest. Solist op piano: Luc Devos)  https://www.youtube.com/watch?v=Uwz1QE7JJ90                                                                                                               Peter Benoit voorstellen zou ons te ver leiden. Hij was o.a. een pleitbezorger voor de vernederlandsing van het muziekonderwijs, voor religieuze muziek in de volkstaal, voor een Vlaamse opera en een Vlaams festival, voor Vlaams muziektheater in kleine steden en voor culturele samenwerking met Nederland.                                                  Met zijn volksgerichte composities is Peter Benoit er tevens in geslaagd een groot publiek te bereiken en kreeg op die manier de reputatie van iemend die zijn volk leerde zingen. Zijn invloed als gangmaker van de Vlaamse muziekbeweging was zo intens dat soms wordt vergeten dat hij ook twee opmerkelijke concerto’s componeerde: het Concerto voor Piano (1865) en een Concerto voor Fluit (1866). Eigenlijk gaat het in beide gevallen om symfonische gedichten, waarin solo-instrumenten de belangrijkste rol opnemen.                                                                              
  • Oblivion (Astor Piazolla, Concertband De Scheldezonen Hoboken)                                                                                      Ástor Piazzolla (Mar del Plata, 11 maart 1921 – Buenos Aires, 4 juli 1992) was een Argentijns tanguero (tangomuzikant), bandoneonist en componist. Een bandoneon is een harmonica-achtig muziekinstrument, dat door Heinrich Band in 1854 werd ontwikkeld. De bandoneon heeft een uitzonderlijk lange balg die door de bespeler als het ware ‘gebroken’ wordt op de knie om zeer felle accenten te krijgen. De klank van de bandoneon is warm en wollig en dat maakt het instrument uitstekend geschikt voor het spelen van melancholisch getinte muziek.                                                                                                                                                                                                        Ástor Piazzolla zorgde voor een vernieuwing van de tango. Hij was een controversiële figuur, zowel op muzikaal als politiek vlak. Tot zijn bekendste werken horen o.a. Libertango, Oblivión en Adiós Nonino. Astor Piazzolla wordt vandaag niet alleen beschouwd als de ongeëvenaarde meester van de Argentijnse tango maar ook als een uitgesproken ambassadeur van Zuiderse muziek tout court. Hij is de muze van vele artiesten en componisten geworden en trad tijdens zijn leven op met zowel wereldmuziekformaties als sterren uit de klassieke muziekwereld. ‘Oblivion’ kunnen we omschrijven als een trage maar melancholische compositie.