Archief: zo was het op 16-05-20 bij Radio Centraal 10.00-12.00 u (In de Kijker) – Ook terug te vinden op Mixcloud

  • Journey of the Lone Wolf (Simon Dobson, Kortrijk Brass Band)                                  https://www.youtube.com/watch?v=JBzQl-ivqUk                                                                                                                 De nog jonge Engelse componist Simon Dobson – hij werd geboren in 1981 – vertelt in zijn werk “Journey of the Lone Wolf” over het leven, bekeken door de bril van de beroemde Hongaarse componist Béla Bartók. De term “Lone Wolf” wordt vaak gebruikt om een dier of persoon aan te duiden die alleen is of alleen handelt. “Journey” staat voor “dagboek”.                                                                                                                                                                              De compositie bestaat uit 3 aaneengesloten delen waarbij wordt beschreven hoe Béla Bartók de Oost-Europese volksmuziek optekende tijdens zijn talrijke reizen over het platteland en de heuvels van de Balkan. Desondanks blijft hij het leven bekijken door een sombere bril: zonder liefde, zonder menselijk warmte, kortom een leven zonder het ware geluk. Het is meteen een verklaring voor de titel van deze compositie. Die sombere kijk wordt zelf nog erger wanneer in Hongarije het fascisme en de tirannie hoogtij viert. Béla Bartók wijkt daarvoor uit naar de Verenigde Staten. Hij zou nooit meer weerkeren. 
  • Suite on Celtic Folk Songs (Tomohiro Tatebe, Symfonic Band of Georg Ots Music School of Tallin)        Suite on Celtic Folk Songs werd geschreven door de hedendaagse Japanse componist, dirigent en muziekpeda-goog Tomohiro Tatebe en is opgebouwd rond drie oude Ierse melodieën: March, Air & Reel.                                 March is een traditionele Ierse mars in 6/8 maat. Ingrediënten zoals een karakteristiek geaccentueerde trommel en een “Uilleann” doedelzak kunnen daarbij niet ontbreken. Het tweede thema is gebouwd op het mooie en nostalgische “Yellow Village Gate”, een song geschreven in het Gaelic, de oorspronkelijke taal van Ierland. “Reel” is een typisch Ierse dans in een zeer snel tempo. Dit tempo van het begin tot einde volhouden vergt wel wat inspanning.
  • Banaha (Populair Congolees Volkslied, bewerking Russell Robinson – Kinderkoor Amadeus-In Bajadoz)  https://www.youtube.com/watch?v=E9t0nGVeZy4                                                                                                         Banaha is een Afrikaans volksliedje dat ook in onze contreien overbekend is. De meesten van ons hebben het aangeleerd gekregen op school of in de jeugdbeweging. Het minste dat je er van kan zeggen is dat het een snel en vrolijk ritme heeft en relatief snel is aan te leren: geen wonder dus dat het zo populair is en bij elk concert voor begeestering kan zorgen.                                                                                                                                                                     Voor de oorsprong van dit liedje moeten we naar West-Centraal-Afrika. Van daaruit is het over de ganse wereld uitgezwermd en ontstonden er ook talloze bewerkingen, waaronder deze van Russell Robinson.
  • Home (Richard “Dick” Lee Peng Boon, bewerking Wong Lai Foon, Singapore Symphony Children ’s and Youth Choir)                                                                                                                                       https://www.youtube.com/watch?v=kLDU_NzGBzQ                                                                                                     Richard “Dick” Lee Peng Boon is een popzanger, componist, songwriter en toneelschrijver uit Singapore. Hij fungeert ook vaak als woordvoerder van de nieuwe Aziatische generatie.
  • Och jungfrun hon går i ringen (Zweedse traditional, bewerking Hugo Alfvén, Stockholms Musikgymnasiums Kammarkör)                                                                                             https://www.youtube.com/watch?v=wBlTLxYAztA                                                                                                            “Och joengfruun hongari ringen“ is een Zweedse traditional die gebaseerd is op een klassieke dans rond een paal. De meisjes hebben een rood lint om, vormen een kring rond die paal en lopen achter elkaar. De jongens lopen iets sneller in de tegenovergestelde richting aan de buitenkant.
  • The Water is Wide & Shenandoah (Medley van een Ierse en een Amerikaanse Traditional, zang: Órla Fallon)                                                                                                                                                      https://www.youtube.com/watch?v=x9Cb15PA9K4                                                                                                       “Water Is Wide” is een volkslied gebaseerd op teksten die deels dateren uit de 17 de eeuw. Het nummer zelf werd in 1906 gepubliceerd door Cecil Sharp in een bundel onder de titel “Folk Songs From Somerset “. De teksten beschrijven de uitdagingen van de liefde: “Liefde is knap, liefde is vriendelijk”, vooral dan in het begin van een relatie. Naarmate de tijd vordert kunnen de kaarten anders komen te liggen. Dat wordt in dezelfde teksten geformuleerd als “liefde wordt oud en is koud geworden.” Zelfs ware liefde kan mettertijd vervagen als ochtenddauw.                                                                                                                                                                                            “Oh Shenandoah”, ook bekend als “Across the Wide Missouri” is dan weer een traditioneel Amerikaans volksliedje, daterend uit het begin van de 19 de eeuw. De juiste oorsprong is niet gekend, maar het nummer lijkt afkomstig te zijn van Canadese en Amerikaanse rondreizigers of pelshandelaren die in kano’s de Missouri-rivier afreisden. Zij brachten verschillende songteksten mee. In de helft van de 19de eeuw was Shenandoah een zeemanslied geworden. Het werd door zeilers in verschillende delen van de wereld gezongen.
  • Mansions of the Lord (Muziek uit de film “We were Soldiers”, scenario geschreven door Randall Wallace, muziek Nickolas Glennie-Smith, West Point Band samen met West Point Glee Club)   https://www.youtube.com/watch?v=jccNoxn1HoU                                                                                                             Mansions of the Lord is een krachtig volkslied, dat o.a. te horen was in de film “We were Soldiers”, een film uit 2002. Scenarioschrijver en tevens regisseur was Randall Wallace. Deze film handelt over een van de grootste veldslagen in de Vietnamese oorlog. Die staat bekend als de slag om de la Drang-vallei en vond plaats op 14 en 15 november 1965. 400 Amerikaanse soldaten vielen toen in een hinderlaag. Zij waren omsingeld door vijandelijke troepen, 2000 man sterk. In de film worden deze gebeurtenissen vertelt door luitenant-kolonel Hal Moore, een rol die vertolkt werd door Mel Gibson. Regisseur Randall Wallace legt daarbij de focus op de menselijke kant van de oorlog in Vietnam. De muziek, gecomponeerd door Nickolas Glennie-Smith, vervolledigt het – emotionele – plaatje.                                                                                                                                                                                            “Mansions of the Lord” was ook te horen bij de uitvaart van voormalig US president Ronald Reagan in 2004.
  • Svensk signalmars nr 1 (I. Widner, Muziekkapel Zweedse strijdkrachten)
  • Music for Mitzi (Jacques Cornelis Bulterman, The Ramblers)                                                                                           Jacques Cornelis Bulterman werd geboren op 27 september 1909 in Amsterdam. Al op jonge leeftijd maakt hij deel uit van een straatorkest. Later werd hij actief als pianist bij de “Mixed Pickles” om uiteindelijk met een eigen band uit te pakken: de Blue Bees. Daar zien ook zijn eerste composities het levenslicht. Eén van zijn allereerste composities is “Dag Schatteboutje” uit 1931. In 1935 volgt de doorbraak, toen hij tweede trompettist werd bij De Ramblers. Dit populaire dansorkest onder leiding van Theo Uden Masman bestond al sinds 1926 en was ondertussen het thuisorkest van de VARA radio geworden. Dit orkest voorstellen is overbodig. Hoewel Jack Bulterman veel instrumenten kon bespelen ontpopt hij zich vooral als een getalenteerd arrangeur, componist en tekstschrijver. Enkele van zijn composities zijn onder meer Swing Me To Sleep Drummerman, Steeple Chase en Swinging The Fiddles. Dankzij de inbreng van Jack Bulterman zijn Nederlandstalige nummers niet meer weg te denken bij De Ramblers. Enkele bekende voorbeelden zijn o.a. “Mijnheer De Baron Is Niet Thuis“, “De Ramblers Gaan Naar Artis”, “Wie Is Loesje” en “Weet Je Nog Wel Dien Avond In Den Regen”.
  • Rondo Russo (Berdien Stenberg)                                                                                            https://www.youtube.com/watch?v=P-gmYN3-ycI                                                                                                            Met Rondo Russo stapte de Nederlandse fluitiste Berdien Stenberg op een spectaculaire wijze in de wereld van de licht-klassieke muziek. Op haar geheel eigen wijze, die zo typerend zou worden voor haar ganse carrière, wist zij met haar sprankelende fluitspel een brug te slaan tussen het klassieke en het populaire genre. Rondo Russo stond binnen de korstte keren bovenaan de Nederlandse hitlijsten.
  • Piano Concerto in A minor Opus 16 (Edvard Grieg, Junge Deutsche Philharmonie)        https://www.youtube.com/watch?v=Kjx-AxpZUxQ                                                                                                         Piano Concerto in A minor Opus 16 is een van Grieg ‘s vroegste werken, zij het niet onbelangrijk. Hij componeerde dit toen hij amper 24 jaar was. Het wordt wel eens vergeleken met het Pianoconcerto van Robert Schumann. Er zijn inderdaad overeenkomsten: dezelfde sleutel is gehanteerd en sommige pianoakkoorden hebben dezelfde opbouw. Volgens critici leunt ook de algehele stijl dichter aan bij Schumann dan bij gelijk welke andere componist. Er is nog een gelijkenis, maar dan eerder algemeen: beide componisten schreven elk slechts één concerto voor piano. Grieg werd sterk beïnvloed door Schumanns stijl in het algemeen, nadat hij piano les had gekregen van Schumanns vriend Ernst Ferdinand Wenzel.                                                                                                          In zijn Piano concerto steekt Grieg zijn interesse in de Noorse volksmuziek niet onder stoelen of banken. Dat is reeds van bij het begin merkbaar: hij pakt daar uit met een stijl die typerend is voor de volksmuziek van Grieg ’s geboorteland. Die stijl zullen we ook in ander werken van Grieg terugvinden. In het laatste deel van het concert zijn er overeenkomsten te bespeuren met de halling. Dat is een Noorse volksdans. Er zijn ook imitaties van de Hardanger fiddle – de Noorse volksviool – terug te vinden. Piano Concerto in A minor Opus 16 bestaat uit 3 bewegingen:
    • Allegro molto moderato
    • Adagio – Attacca
    • Allegro moderato molto e marcato – Quasi presto – Andante maestoso

    Het thema dat in door de ganse compositie loopt zal voor sommigen bekend in de oren klinken. Een vroegere dj van Radio Veronica en nadien Hilversum 3 gebruikte dit thema om zijn programma in te leiden. Over wie we het hebben mag u zelf invullen.                                                                                                                                                              

  • Danse Funambulesque (Jules Strens, Harmonie Sint Cecilia Rotem)           https://www.youtube.com/watch?v=fpEu82EUTVY                                                                                                           Jules Strens behoorde tot de groep van componisten die het muziekleven grotendeels bepaalde in de eerste helft van de 20ste eeuw. De benaming van die groep was “Synthétistes”. Componisten zoals August De Boeck, Jean Absil, Jef Van Hoof, Daniël Sternefeld en dus ook Jules Strens waren er lid van. Zij hadden allen een ding gemeen, namelijk les gekregen van Paul Gilson. Paul Gilson was misschien niet de allergrootste componist, maar hij was wel een zeer bekwame vakman en dé muziekleraar bij uitstek. Geen enkele andere leraar heeft in het Belgische muziekleven van de 20ste eeuw een vergelijkbare invloed gehad. Naast zijn belangrijke pedagogische invloed wordt Paul Gilson ook terecht de ‘vader van de Vlaamse blaasmuziek’ genoemd. Als één van de allereersten behandelde hij het blaasorkest als een volwaardige orkestvorm en ontwierp hij een volslagen nieuw en specifiek repertorium, aangepast aan de mogelijkheden van de blaasinstrumenten.                                                                            Danse Funambulesque” werd oorspronkelijk gecomponeerd voor kamerorkest, maar later maakte Jules Strens er een bewerking voor groot orkest. Hij kreeg daarbij passend advies van Arthur Prévost, die toen dirigent was van het groot harmonieorkest van de Belgische Gidsen.                                                                                                           Danse Funambulesque is geïnspireerd op het gevaarlijke lot dat een koorddanser in het circus is beschoren. Het stuk begint met een rustige meditatie, misschien een vingerwijzing hoe een koorddanser zich moet voelen vooraleer hij de koord opstapt. Deze mijmering maakt gaandeweg plaats voor een reeks thema ’s die steeds meer hectischer worden. 
  • Danzón nr 2 (Arturo Márquez, L’ Orchestra de Paris)                                                       https://www.youtube.com/watch?v=pjZPHW0qVvo                                                                                                   Danzón nr. 2 is een swingend nummer, geschreven door de Mexicaanse componist Arturo Márquez. Het kreeg bekendheid nadat het werd opgenomen in het repertoire van het Simón Bolívar Jeugdorkest van Venezuela, meer bepaald wanneer dit korps in 2007 op rondreis was in Europa en de Verenigde Staten. Zowat overal kreeg het publiek van dit werk de smaak te pakken. Het duurde dan ook niet lang of Danzón no. 2 werd het handelsmerk van dit korps. Het heeft ook de deur open gezet voor andere composities van Arturo Márquez, die op deze wijze ook bekendheid verwierf in Latijns-Amerika.