Archief: Zo was het op 06-07-2019 bij Radio Centraal 9.00-10.00 u (In de Kijker)

  • El Jardin de las Hespérides (José Suner-Oriola, Concertband Maasmechelen)  https://www.youtube.com/watch?v=I70pbIRQdQ4                                                                                                            Deze compositie beschrijft een verhaal uit de Griekse Mythologie, meer bepaald de gebeurtenissen rond Herakles (Hercules) in de prachtige tuin van de godin Hera. Die tuin was gelegen in het meest westelijke punt van de Griekse wereld en stond bekend om zijn boom met de gouden appels, appels die een eeuwige jeugd zouden garanderen. De boom was tevens een huwelijksgeschenk van de godin Gaia (aarde) aan Zeus en Hera. Hera gaf de Hesperiden – drie nimfen uit het westen en tevens dochters van Atlas – de opdracht om voor de tuin te zorgen en de appels te bewaken. Ze kregen daarbij de hulp van een honderd-koppige draak Ladon.                                           Herakles had een straf gekregen van Koning Eurystheus voor het vermoorden van zijn vrouw en kinderen. Die straf bestond uit tien onmenselijk zware opdrachten waaronder het roven van de gouden appels. Na veel moeilijkheden en omwegen lukte hem dat ook. Herakles bezorgde de appels aan godin Pallas Athena, maar die gaf de gouden appels weer terug aan de Hesperiden. De compositie bestaat uit vier delen:  
    1. De zoektocht. Hierin wordt de reis en de onzekerheid van Herakles verklankt. Een heel rustige beweging waarbij enkele  hoofdthema’s worden voorgesteld (het Tuin- & Herakles-thema). Er komt alsmaar meer beweging in de muziek en het bouwt op tot een grootse tutti die de ontdekking van de Tuin van de Hesperiden weergeeft.
    2. Ladon, de draak. Het tweede deel omschrijft het dilemma: de innerlijke strijd van Herakles over hoe hij Ladon, de honderd-koppige draak, kan verslaan. Hij geraakt geobsedeerd door het wezen en bedenkt allerlei plannen om zijn probleem op te lossen. In het Vivace (in een ware funk-stijl) hoor je door middel van meerdere solistische passages de verschillende ideeën naar voor komen die Herakles oppert. Uiteindelijk mondt het geheel uit in een schreeuw van de draak. Het schepsel lost op in de as van zijn eigen vuur.                          
    3. De nimfen. Dit deel geeft het grote verraad, van een vader (Atlas) tegenover zijn dochters de Hesperiden (de nimfen) weer. De hobo verklankt de droefheid van de nimfen die beseffen dat hun vader hen wil bedriegen. Het thema wordt uitgesponnen in een grote tutti met een zeer gedragen thema waarin de smacht en het verdriet goed te horen is. De epiloog van dit deel heeft een pastoraal karakter met de hoorn en de cello in de hoofdrol.
    4. Ontsnapping en terugkeer. In dit laatste deel – een pittig Allegro – komen alle thema’s nog eens aan bod. Je hoort een symbiose tussen verschillende thema’s uit de vorige delen. Op die wijze hoor je o.a. het “Herakles-thema” uit eerste en het “Nimfen-thema” uit het derde deel als belangrijkste elementen. Het werk eindigt met een grootse finale.                                                                                                                                                                                                                       
  • Milisemou (Nana Mouskouri)
  • Testament (Boudewijn de Groot)
  • Fantasia nr 3 (Peter Benoit, Groot Harmonieorkest van de Gidsen)                                                                                 De 3de fantasie van Peter Benoit is wellicht het meest gekende muziekstuk van hem, aangezien het jarenlang gespeeld werd tijdens stakingen op de toenmalige BRT, later BRTN en nu VRT. Minder bekend was toen dat dit een compositie was van de Vlaamse toondichter Peter Benoit, de man “die zijn volk leerde zingen”. De titel van dit werk – Fantasia – slaat op een compositie in vrije vorm, zonder een vast plan en met improvisatorisch karakter. De naam komt wellicht voor het eerst voor bij de luit- en gitaarmuziek in de 16de eeuw, alsook bij de orgelpreludes uit dezelfde periode. Op die wijze zagen ook vele toccata’s voor orgel het levenslicht. De term “Fantasia” wordt eveneens gebruikt voor het uitstallen van een zuiver virtuoos spel en de vreugde die hiermee gepaard gaat.                                                                                                                                                                                              De Fantasia vervolgde later zijn weg in de klassieke en de romantische periode, met succes. Zelfs bij hedendaagse componisten blijft het een rol spelen. Ook de fantasia’s van Peter Benoit werden populair, vooral dan de Fantasia nr 3.                                                                                                                                                                                                                                                   
  • Zwijg mij van de Vlaamse kwestie (Wannes Van de Velde)
  • Mijn guitar zal altijd zingen (Bob Benny)
  • The African Sound of Bert Kaempfert (bewerking Roland Kernen, Fanfare Sint Cecilia Meerdonk)            Zoals de titel al laat uitschijnen is dit een compositie een potpourri of medley van muziek geschreven door deze bekende Duitse componist, arrangeur en bandleider, die ons helaas veel te vroeg is ontvallen . Hij geldt als één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de componisten van easy listening muziek. Hij schreef songs voor wereldsterren als Ella Fitzgerald, Peggy Lee, Shirley Bassey, Anita Kerr, Frank Sinatra en vele anderen. Met zijn Bert Kaempfert Orchestra creëerde hij een heel eigen sound, die internationaal succesvol was. Opvallend was zijn voorliefde voor de zgn. “zwarte muziek”. Gefascineerd als hij was door Zuid-Afrikaanse klanken probeerde hij ze meermaals te integreren in zijn composities en arrangementen. Roland Kernen verwerkte in deze medley de volgende bekende nummers: Zambesi, African Swing, Wimoweh, Happy Trumpeter en Skokiaan.